Feel Bioteaful: Maak een ander gelukkig!

sanne van paassen

Weet je waar ik nou eens gelukkig van word, is andere mensen gelukkig maken! Daarom ga ik weer eens iets leuks doen! Ik ga een hele maand lang iedere dag iets geven. Iets geven aan andere mensen. Ik hoor jou denken, dat gaat een kostbare maand worden? Nee joh, je hoeft niet steeds materialistische dingen te geven. Het gaat om de kleine dingetjes, een mooi gebaar waar jij gelukkig van wordt 😉 Wist jij dat je zelf ook gelukkiger wordt door dingen aan anderen te geven?

Waarom ga ik dit doen?

Als het steeds donkerder wordt, dan kan ik zelf wel wat meer positieve energie gebruiken. Het eerder donker worden, geeft mij echt minder energie. Tja, en dit zal ook vast voor anderen mensen gelden. Zij kunnen vast ook wel iets meer positiviteit gebruikten!

Daarnaast merk ik dat veel mensen om mij heen het steeds drukker krijgen. Er is minder ruimte voor spontane dingen en iedereen is maar druk. Soms zelfs te druk om een gewone glimlach te geven. Dus daarom hoog tijd om een maand lang dingen te geven. Een maand lang andere gelukkig maken! Ik ben heel benieuwd of dit geefproject ook gevolgen heeft voor mijn positieve vibe.

Wauw, ik ben zo benieuwd naar wat deze maand gaat brengen!

Ik ben geïnspireerd door dit geefproject van Cami. Cami is een vrouw die MS heeft en op zoek was naar een medicijn die haar leven zou beteren. Door het geefproject staat zij positiever in het leven en staat ze erbij stil hoe mooi het leven kan zijn. Zij, maar ook jij, kan jezelf er beter door voelen.

Hoe ga ik dit doen?

Gewoon geven. Simpeler kan niet. 29 dagen lang, iedere dag iets geven. Maar wat ga ik dan geven? Tja, ik ga niet iedere dag iemands lunch betalen. Een klein gebaar of een mooi gesprek kan ook al een mooie gift zijn. Het belangrijkste is, dat je dit met de juiste intentie gaat doen. Dat je iets geeft om een ander gelukkiger te maken. Wat wil ik gaan doen deze 29 dagen?

  • Een taart bakken voor iemand anders.
  • Spullen die je niet meer gebruikt weggeven.
  • Mijn oma een dagje mee op pad nemen.
  • Een vriendin aanbieden om op haar kids te passen.
  • Mijn fietskleding die ik niet meer gebruik weggeven aan iemand die niet start met fietsen.
  • Iemand een kopje koffie kado geven die ik niet ken.

Tja, en dan nog 23 andere dingen… Het zal best wel een uitdaging worden! Wat zijn jullie tips voor mij?

Doe jij ook mee? Deel jouw ervaringen met #givebioteaful! 

Ben benieuwd of jij komende periode ook iets gaat geven aan anderen. Laat jouw ervaringen weten en ook als je nog tips hebt!

Nieuwsgierig hoe ik mijn geefproject ga ervaren? Kom volgende week dan weer terug op mijn blog, dan ga ik mijn ervaringen delen. Wat ik gegeven heb en hoeveel positiviteit ik van dit geefproject krijg.

 

Feel bioteaful!

Liefs Sanne

 

PS. Ik start met #givebioteaful vanaf 1 november (ja, morgen al!)

Ziek zijn tips: Hoe wordt je nog sneller beter?

ziek zijn tips

Eigenlijk wil ik met jullie op vrijdag mijn trainingsdagboek delen. Maar wat moet ik eigenlijk delen als er niet te delen valt? Als ik niets getraind heb? Tja, een lege blog? Nee, dat doe ik niet. Aangezien ik nu weer fit genoeg ben om weer een blogartikel te typen, wil ik jullie vandaag mijn tips delen om nog sneller beter te worden 😉

Voor als je het niet wist, werd ik afgelopen zondag wakker met keelpijn. Had de hele nacht niet lekker geslapen, maar toch besloot ik (tegen beter weten in) toch te gaan koersen. Boven verwachting ging het begin van de wedstrijd erg goed, maar aan het einde van de wedstrijd had ik geen energie meer over. Ik had niets bij te zetten. Balen.

Conclusie: maandag was ik ziek. Echt ziek. Had geen zin om iets te doen en er gebeurde ook niet zoveel. Nu voel ik me weer fitter! Ik ga vandaag weer voor het eerst trainen. Ben benieuwd hoe dat zal gaan!

ziek zijn tips

Mijn tips om weer snel beter te worden!

1. Slapen,rusten, nietsen.

Wat dan ook. Je kan ook niet veel doen, want je bent ziek. Hier jezelf aan toegeven en nog meer rusten en slapen en nietsen. Ow ja, en youtube filmpjes kijken! Pfff….. het moment dat je beseft dat je weer zin hebt om iets te doen, is heerlijk! Dat betekend voor mij, dat ik weer fitter ben!

2. Heel veel drinken!

Alle afvalstoffen moeten jouw lichaam uit, dus ik drink veel. Vooral warme drankjes zijn mijn favoriet. Thee, gember thee. Daarnaast ontbijt ik warm. Warme havermoutpap. Ik was verkouden. Het woord zegt het al, de kou zat in mijn lichaam. Dat idee had ik. Ik werd helemaal blij van warm eten en drinken. Wist je dat gebakken appel ook erg lekker is?

3. Vitamientjes!

Dat is natuurlijk heel logisch. Ondanks dat ik geen zin heb om te koken en het huis uit te gaan. Ben ik maandag toch als eerste naar de winkel gegaan (samen met mijn moeder), om gezonde boodschappen in huis te halen. Veel fruit en groentes, zodat ik toch iets gezonds kon maken, zoals een lekker sapje. Ik maakte een grote pan soep en kookte veel ineens, zodat ik altijd restjes in de koelkast heb voor noodgevallen.

4. Klein beetje bewegen.

De muren komen op mij af een hele dag alleen (mijn vriend was in het buitenland) thuis te zijn. Iedere dag ben ik wel even naar buiten geweest. Gewoon een frisse neus halen. Hoeft niet lang te zijn, want dat is zo vermoeiend! Maar merk dat dat wel heerlijk is! Zoals mijn moeder zegt: “Een frisse neus, doet wonderen”.

5. Een extra dagje rust.

Dan is het moment weer aangebroken: je hebt het gevoel dat je beter bent! Dat had ik woensdag. Ik kon weer normaal functioneren. Maar dan heb ik toch maar gisteren een extra dagje rust genomen. Het is mijn angst om uiteindelijk na een beetje trainen weer ziek te worden.

Waah, ik vind het altijd frusterend als ik ziek ben. Maar ja, je bent niet voor niets ziek. Dat heeft altijd een reden. De belangrijkste waarschijnlijk dat jou lichaam rust nodig heeft. Dus dat heb ik ook lekker gedaan. Lekker niksen, luieren, youtube filmpjes kijken. Ja, en ik voel me nu ook weer fitter! BAM. Goed gedaan Sanne 😉

Wel beetje frusterend ziek worden, vooral als je merkt dat het zo lekker gaat. Maar beter nu ziek worden, dan in januari. Ik heb nu gewoon portie ziek zijn al gehad voor komend seizoen. Dat is toch afgesproken?

 

Feel Bioteaful!

Liefs Sanne

Nieuwsgierig naar mijn avonturen? Vergeet mij niet te volgen op Facebookinstagram en twitter.

Rusten is part of my job

rusten is topsport

Jeetje, af en toe ben ik echt druk. Druk in mijn hoofd met allerlei ideeën, die ik het liefst meteen uitvoer. Misschien volg je mij al een tijdje, en is dit niets nieuws wat ik jou nu vertel. Dat had je misschien allang gemerkt door de uitingen op social media en in mijn filmpjes.

Volg je mij net? Ik kan wel eens druk zijn 😉 Ik zit vol energie!

Dat komt goed uit, want dat heb ik nodig om hard te fietsen. Maar weet je, als ik heel hard wil knallen op de fiets, moet ik juist heel goed rusten 😉 Om nog meer energie te hebben (en niet ziek te worden). Zorgen voor die balans dat is het belangrijkste. Maar ook het lastigste.

Eyeopener
Deze week heeft mijn mentalcoach mij aan het denken gezet. Maandagochtend half 9 was mijn eerste training. Een mentale training. Ik bespreek haar mijn mentale struggelingen. Deze keer was het onderwerp dat ik het lastig vond om overdag te rusten. Dus echt op bed te liggen en even niets doen (Ja, zonder telefoon!). Ik gun mezelf geen rust.

“Wordt je van rusten beter?”
„Ja”
“Dus van rusten ga je nog harder fietsen, wordt je een nog betere veldrijdster?”
Ja”
“Dus rusten is onderdeel van jouw training?”
Ja
“Dus eigenlijk loop jij de kantjes van jouw werk eraf als jij niet rust?”
“Mmm, dat is lastig. Eigenlijk heb je daar gelijk in! „

Jeetje, wat is dit een eye-opener voor mij. Rusten is onderdeel van mijn training. Onderdeel van mijn leven als topsporter.

Focus
Ik wil dus alles het liefst meteen uitvoeren en allemaal tegelijk. Niet verrassend dat ik vaak met veel (te veel) leuke dingen tegelijk bezig ben. Mijn moeder zei vroeger wel eens tegen mij: „je moet ook wel ooit iets doen wat je niet leuk vindt”. Gelukkig komt dat nog steeds niet veel in mijn woordenboek voor. Ik heb het geluk dat ik de leukste dingen mag en kan doen. Dingen waar ik echt gelukkig van wordt.

Ondertussen ben ik wel gaan beseffen dat ik echt gelukkig wordt, als ik iets goed doe. Dan alles een beetje half. Dus focus….. Wat is deze week belangrijk? Mijn trainingen. Heb ik andere verplichtingen? En hoe plan ik daar mijn rust om heen.

Overwinning
Ik krijg weer een telefoontje. Of we niet volgende week kan afspreken om het een en ander door te spreken voor een clinic. Mijn antwoord: “Mmmm, dat wordt lastig. Ik heb het eigenlijk te druk. Anders kom ik in de knel met mijn trainingen en rust”.

Dat zei ik gewoon! Wauw. Dat was echt zo’n overwinning voor mij. Eerder zou ik het gewoon doen en dan uiteindelijk vermoeid thuis komen. Vervolgens mijn training niet goed kunnen doen en nog eens chagrijnig zijn tegen mijn vriend.

Ik dacht altijd: „die afspraken geven mij ook weer energie”. Helaas kosten sommige afspraken mij ook energie. Bij deze afspraak bleek dat het ook prima was om het telefonisch te bespreken. Hoe fijn is dat! Door dit juist aan te geven, bleek het ook anders opgelost te kunnen worden. Heerlijk!

Op dit moment ga ik dus kritisch na of deze afspraak positieve invloed heeft op mijn sportprestatie. Wil degene met wie ik de afspraak heb, alleen iets van mij. Of wordt ik ook beter van deze afspraak. Is dit niet het geval, dan skype ik of bellen we even met elkaar.

Wauw, dit inzicht voelt ook als een overwinning. Zo voelt dat voor mij. Het zal niet altijd makkelijk zijn, maar het begin is gemaakt. Ik „herken” de moeilijkheid en ga ermee aan de slag! Ik zal jullie via mijn blog op de hoogte houden van mijn mentale overwinningen!

Herken jij jezelf in mijn verhaal?

Feel Bioteaful!

Liefs Sanne

PS. Ik denk trouwens dat het voor iedereen heel goed is om meer rust in je agenda in te bouwen! Daar ga je beter door presteren 😉

 

Nieuwsgierig naar mijn avonturen? Vergeet mij niet te volgen op Facebookinstagram en twitter.

Bioteaful DIARY | Trainingskamp dag #1

trainingskamp sanne van paassen

Hartslagmeter, check. Powermeter, check. Bidon, check. Banaan, check. Regenjas, check. Goede zin, check. Daar sta je dan. Voor het eerst samen met mijn nieuwe ploeggenoten op pad. Maar wat misschien nog wel spannender is: het is de eerste keer op de bike in de bergen sinds mijn blessure. Hoe zal dat gaan? Waar sta ik? Hoe gaat het met mijn blessure? Kan ik überhaupt wel volgen? Komen mijn klachten weer terug?

Samen met mijn nieuwe ploeggenoten ga ik fietsen. Losfietsen dat was het doel. Tenminste dat dacht ik….

Nadat we bij ons huis vertrokken waren, fietsten we de kust weg op. Een super mooie heuvelachtige weg met prachtige uitzichten. De weg waar ik normaal gesproken lekker op los ging fietsen. Waar ik kon genieten van de omgeving…

Pfff, wat rijden ze toch hard, dacht ik al toen we de tweede heuvel opreden. Het ging niet eens echt hard. Maar te hard voor mijn benen. De angst, krijg ik weer een reactie van mijn blessure. Dubio, zal ik gewoon eraan blijven hangen of doen wat mijn trainster op het hard heeft gedrukt: “Doe echt je eigen ding. Daar heb later plezier van”.

Weet je, ik vond het gewoon spannend. Hoe zouden mijn benen voelen aan het einde van de week? Zou mijn blessure terugkomen?

We draaien de voet van de Benissa op. Een klim die lekker rustig omhoog loopt. Normaal gesproken… Ik spreek mezelf toe: “Kom op Sanne, de makkelijkste weg is om omhoog te harken met de groep. Maar je hebt een doel, wees verstandig”.

Ik los. Nog geen 500m van de klim gereden en al een mentale strijd met mezelf gestreden. Hoe zal dit trainingskamp gaan, met mijn nieuwe ploeggenoten?

Mijn ploegleider fietst langs me en spreekt me toe. Ik spreek mijn angst uit. Zal die pijn weer terug komen? Probeer mijn tranen te verbergen en zie de dames steeds verder van me weg fietsen. Mijn tranen verbergend zeg ik dat hij wel met de groep mee kan gaan.

Even alleen zijn en mijn tranen en mijn gedachte de vrije loop laten… Hoe fijn is het dan om alleen te zijn.

Oei, daar heb je onze volgauto. Met twee fotografen en een cameraman. Laten zij dit nu het perfecte moment vinden om mij in beeld te brengen. Rrrr. Ik roep nog: deze beelden kunnen jullie toch niet gebruiken. (Ik rijd namelijk nog in Rabobank kleding).
Het antwoorden dat ik kreeg: ik ben fan van jou! Hoe kan iemand nu fan zijn als ik op deze manier fiets? Balen…ik wil alleen zijn.

Eindelijk, ze rijden door. Ik ben alleen met mijn fiets, mijn gedachtes en mijn tranen.

Wat is mijn team toch ver vooruit…. Ik zie hen twee haarspeltbochten verderop rijden. Damm. Tegenvaller. En de twijfel: “Hoe zullen mijn benen reageren?”

De klim, deze ken ik veel te goed. Bijna de top bereikt. Daar komen twee ploeggenoten aan. Shit, die tranen zijn echt niet te verbergen. Wil eigenlijk gewoon trots zijn. Trots dat ik mijn plan volg, naar mijn lichaam luister.  Maar zo voelt het dus echt niet.

Maar weet je, toch  ben ik trots. Trots dat ik mijn eigen plan heb gevolgd. Mijn eigen training heb gedaan. Want weet je, het is vele malen makkelijker om gewoon in de wielen te blijven zitten. Maar of dat dat verstandig is?

Ik moet gewoon mijn eigen plan volgen. Dan kom ik vanzelf weer terug.

Stapje voor stapje.

Feel Bioteaful!

VOLG DEZE BLOG VIA BLOGLOVIN TWITTER INSTAGRAM GOOGLE+| FACEBOOK