Mijn eerste Xterra

triathlon offroad Xonrupt

Wat heb je nu weer gedaan? Ja, mijn eerste offroad triathlon is een feit! Hoe cool is dat? Het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Ik moet mezelf sportief blijven uitdagen… Tja, als je van mountainbiken en hardlopen houdt, waarom dan geen offroad triathlon? Dit is ondertussen al weer twee maanden, maar wilde toch een update met jullie delen!

In Xonrupt was er een Xterra, redelijk dicht in de buurt; de Vogezen. Niet zo heel ver weg en een mooie plek waar we in het weekend naar kunnen gaan. Dus op naar mijn eerste offroad triathlon avontuur. Wauw, ik keek erna uit!

Wiehoew, over 5 min. Gaan we starten.

Daar sta ik dan. Met mijn roze badmuts op tussen alle oranje badmutsen. Deze speciale kleur, omdat ik tussen de profs start. Mmm, is dat we zo handig? Want ik kan echt niet zwemmen. Althans niet zo heel goed.

Het startschot klinkt en daar gaan we. Met 800 man tegelijk het water in, terwijl ik vooraan mijn plekje probeer te vinden. Alleen dit bleek niet de beste oplossing te zijn geweest, omdat ik niet heel hard zwem, zwommen er hee veel mensen over mij heen. Tja, totale stress. Uit paniek ging ik schoolslag doen en heb ik bedacht waarom ik toch zo graag wilde. Pff. Afzien. Even mijn zwembril opnieuw opgezet en toen nog eens gekeken waar de boei lag, waar we omheen moesten zwemmen. Wat een eind. Gelukkig ging het laatste gedeelte stukken beter. Tijdens het zwemmen vroeg ik me af of dit wel zo’n goed idee was….

Vind je het gek dat ik het benauwd kreeg?

De wal in zicht. Yes! Zo’n 300m rennen naar de wisselzone. Je moet doen waar je goed in bent(zwemmen dus niet), dus tijdens het rennen haal ik al veel mensen in. Toen ik mijn MTB ging weghangen was ik nog bang dat ik mijn fiets moeilijk kon vinden. Maar wat blijkt, als je als een van de laatste uit het water komt, is dat geen probleem 🙈

Uiteraard is MTB helemaal mijn ding. Was enorm technisch en echt super gaaf! Kan er een lang verhaal van maken, maar in een woord: genieten! Veel plezier gemaakt en veel dames ingehaald. Uiteindelijk ging ik lopen op de vierde plek. Niet slecht toch?

Lopen vind ik leuk! Off road lopen vind ik nog veel leuker! Maar om mijn eerste trailrun tijdens een Xterra te doen… Tja, dat is alles behalve handig! Twee rondes moesten we. Eerlijk gezegd wist ik niet wat ik mee maakte. Steil omhoog, dat was gaaf! Maar toen omlaag, oei. Nog veel gaver. Door de dikke modder ploeteren, terwijl je ziet dat iemand voor je een schoen verliest. Ook kwamen we heel veel wortels en andere steile obstakels tegen, slootjes, stenen en heel steil. Het loop parcours kon je niet eens fietsen…. Dus dat zegt wel iets. Zo enthousiast als ik ben, ging ik heel lekker. Ook omlaag; ik liet me gewoon vallen. Totdat (je voelt het natuurlijk al aankomen), nog steiler werd. Te steil. BAM. Ik zwik mijn enkel om. Niet zo klein beetje ook niet. Pff, enkel omzwikken is niet zo bijzonder voor mij, maar voelde dat dit wel heel erg is! Ik kon amper verder lopen.

Daar stond ik dan. Al snel had ik besloten dat ik toch naar de finish moest. Dus ging ik wandelen. AUW. Maar ja, moest toch terug naar de finish. Uiteindelijk begon ik toch rustig te joggen. Pff…. De finish was inzicht. Toen kwam de geweldige gedachte van mij, dat ik toch wel de laatste ronde ook kon lopen. Echt geweldig. Uhum….

Jeetje, zo stom. De laatste ronde toch op karakter volbracht. Ik kwam over de finish en kon nog niet lopen. Nu 2 maanden verder, heb nog steeds last van mijn enkel. De fanatieke sporter kwam in mij boven en uitstappen tijdens een wedstrijd heeft nooit in mijn woordenboek gestaan…. Tja, niet heel handig.

enkel

Enorm gave ervaring! Maar het was wel een pijnlijk leermoment geweest. Gaan zeker meer offroad Triathlons komen. Maar waarschijnlijk zal dit pas volgend jaar zijn. Maandag eerst maar eens naar de orthopeed om te kijken hoe ik weer fit kan worden.

Heb jij ook zulke pijnlijke leermomenten meegemaakt? >

Liefs Sanne